Zasady leczenia dietetycznego cukrzycy z reguły przystosowuje się do indywidualnych potrzeb. Dieta jest zawsze tak zaplanowana, aby pokrywała w pełni zapotrzebowanie energetyczne chorego związane z jego biologicznymi potrzebami życiowymi i zajęciami zawodowymi, a jednocześnie nie dała zbędnych obciążeń na przemianę materii.

Edukacyjne ukierunkowanie leczenia chorób przewlekłych, w tym także cukrzycy, jest coraz szerzej akceptowane i stosowane. Jednak w zakresie ujmowania jego podstawowych definicji, treści i metod istnieje wiele „ciemnych plam” – niewyjaśnionych lub kontrowersyjnych problemów – tak ideowych, jak i metodycznych. Stwierdzenie powyższe odnosi się w sposób wyraźny do roli motywacji edukacyjnej i terapeutycznej.

W cukrzycy typu 2, w której stosowanie insuliny nie jest konieczne, a sama dieta i leczniczy trening fizyczny nie wystarczają do uzyskania pożądanych wyników leczenia, lekarz zaleca doustne leki zmniejszające stężenie glukozy we krwi (hipoglikemizujące) lub też stosuje doustne leki przeciwcukrzycowe łącznie z insuliną (leczenie skojarzone).