Stężenie glikowanej hemoglobiny - HbA1c jest miernikiem skuteczności leczenia hipoglikemizującego, mającym także znaczenie w rokowaniu. Jak wykazały badania Diabetes Control and Complication Trial (Stany Zjednoczone, 1993) oraz United Kingdom Prospective Diabetes Study (Wielka Brytania, 1998) przy długotrwałym utrzymywaniu stężenia HbA1c poniżej 7,0%, a zwłaszcza poniżej 6,0%, istotnie zmniejsza się ryzyko powstania lub - w przypadku ich wcześniejszego zaistnienia - ryzyko dalszego rozwoju angiopatii i neuropatii.

Osoby z cukrzycą i niedokrwienną chorobą serca nie powinny spożywać więcej tłuszczów aniżeli ilość odpowiadająca 30% całkowitego spożycia kalorii (wartości energetycznej diety), w tym nie więcej aniżeli 10% tłuszczów nasyconych (zwierzęcych). W diecie należy preferować jarzyny (do 2 posiłków dziennie) oraz owoce w kontrolowanych ze względu na zawartość cukrów (fruktozy) ilościach, a także ryby i tłuszcze roślinne oraz tłuszcz rybi.

Właściwe, racjonalne odżywianie odgrywa bardzo dużą rolę w leczeniu cukrzycy. Dopiero bowiem połączenie insulinoterapii, odpowiedniej diety i właściwie dobranego wysiłku fizycznego pozwala utrzymać glikemię na odpowiednim poziomie.