Cukrzyca jest stanem, w którym stężenie glukozy we krwi stale lub często jest większe od stężenia prawidłowego (hiperglikemia) i glukoza przedostaje się do moczu. Jest to wynik złożonych zaburzeń regulacji przemiany materii. Ich przyczyny, nasilenie oraz objawy mogą być różne, tak jak różne mogą być rodzaje cukrzycy.

Hipoglikemia (czyli niedocukrzenie krwi) oznacza po prostu zbyt małe stężenie glukozy we krwi. Jej objawy pojawiają się zwykle wtedy, gdy stężenie to jest mniejsze niż 3,3 mmol/1 (60 mg/dl). U osób z cukrzycą hipoglikemię wywołują najczęściej zbyt duża dawka insuliny lub doustnego leku hipoglikemizującego, nagłe zmniejszenie ilości pożywienia czy też zbyt duży albo nagły, nieoczekiwany wysiłek fizyczny.

Leczenie cukrzycy jest działaniem medycznym i opiekuńczym. Pacjent jest bardzo ważnym partnerem i powinien mieć wiedzę, motywację oraz odpowiednią osobowość mobilizującą go do kontroli „swojej” cukrzycy. Zadaniem lekarza jest przygotowanie chorego do prowadzenia leczenia ukierunkowanego na osiąganie optymalnych efektów.