Leczenie cukrzycy jest działaniem medycznym i opiekuńczym. Pacjent jest bardzo ważnym partnerem i powinien mieć wiedzę, motywację oraz odpowiednią osobowość mobilizującą go do kontroli „swojej” cukrzycy. Zadaniem lekarza jest przygotowanie chorego do prowadzenia leczenia ukierunkowanego na osiąganie optymalnych efektów.

Wczesne zastosowanie treningu fizycznego może opóźnić nasilenie się insulinooporności, a co za tym idzie pogarszanie się tolerancji glukozy i rozwój cukrzycy typu 2 oraz jej powikłań, m.in. niedokrwiennej choroby serca. Takiego efektu treningu można się szczególnie spodziewać u osób o zwiększonym ryzyku zachorowania na cukrzycę typu 2.

Insulinoterapia spełnia różne zadania w zależności od typu cukrzycy. W cukrzycy typu 1 oraz w cukrzycy będącej wynikiem całkowitej pankreatektomii insulinoterapia ma na celu substytucję bezwzględnego niedoboru insuliny. W cukrzycy typu 2, w okresie wtórnej nieskuteczności pochodnych sulfonylomocznika, oraz w cukrzycy wtórnej - celem leczenia insuliną jest uzupełnienie jej względnego niedoboru i przezwyciężenie insulinooporności.