Do trudności jakie stwarza samokontrola glikemii należą koszty badania, konieczność przeszkolenia, brak umiejętności interpretacji wyników, ból występujący przy nakłuciu skóry, potrzeba przeznaczenia na badanie czasu i wysiłku, błędy techniczne zwiększane niekiedy przez niedostateczną sprawność chorego, zaniedbania w kalibracji aparatów.

Brak insuliny powoduje, że organizm chorego na cukrzycę nie może zużytkować glukozy. Spala wtedy w nadmiarze tłuszcze. W ten wypaczony sposób stara się uzyskać energię potrzebną wszystkim komórkom. Im mniej insuliny w organizmie, tym więcej tkanka tłuszczowa uwalnia ciał tłuszczowych do krwi. Acetonuria (ketonuria) sygnalizuje ciężkie niewyrównanie cukrzycy oraz zagrożenie kwasicą i śpiączką ketonową.

Wartość HbA1c mówi o średnim stopniu wyrównania cukrzycy przez dłuższy okres – przez ostatnie 6 – 12 tygodni. Jest to ocena sumy czasu trwania epoizodów hiperglikemii w tym okresie. Pożądana wartość HbA1c wynosi mniej niż 6,5%.